Paroles Tezkere Ahmet Kaya

Tezkere

Ay'in altinda kagnilar gidiyordu
Kagnilar gidiyordu
Aksehir üstünden Afyon' a dogru
Toprak öyle bitip tükenmez,
Daglar öyle uzakta, Sanki gidenler hiçbir zaman Hiçbir menzile erismeyecekti Kagnilar yürüyordu yekpare mesaleden tekerlekleriyle Ve onlar; ayin altinda dönen ilk tekerlekti, ilk tekerlekti "Ayin altinda öküzler Baska ve çok küçük bir dünyadan gelmisler gibi Ufacik kisaciktilar Ve piriltilar vardi hasta kirik boynuzlarinda Ve ayaklarýi altindan akan Toprak, toprak ve toprakti Gece aydinlik ve sicak Ve kagnilarda tahta yataklarinda Koyu mavi humbaralar çirilçiplakti Ve kadinlar, birbirlerinden gizleyerek Bakiyorlardi ayin altinda Geçmis kafilelerden kalan öküz ve tekerlek ölülerine Ve kadinlar...
Bizim kadinlarimiz;
Korkunç ve mübarek elleri ince, küçük çeneleri, kocaman gözleriyle Anamiz, avradimiz, yarimiz Ve sanki hiç yasanmamis gibi ölen Ve soframizdaki yeri; öküzümüzden sonra gelen Ve daglara kaçirip ugrunda hapis yattigimiz Ve ekinde, tütünde, odunda ve pazardaki Ve kara sabana kosulan ve agillarda Isiltisinda yere sapli biçaklarin Oynak, agir kalçalari ve zilleriyle bizim olan kadinlar,
Bizim kadinlarimiz
Simdi ayin altinda Kagnilarin ve hartuçlarin pesinde Harman yerine kehribar basli sap çeker gibi Ayni yürek ferahligi, Ayni yorgun aliskanlik içindeydiler Ve onbeslik saraplenin çeliginde ince boyunlu çocuklar uyuyordu Ve ayin altinda kagnilar yürüyordu
Aksehir üzerinden Afyon`a dogru." Yürüdü tren de yolda inilmez
Derdim çoktur memlekete söylenmez
Tükendi cephanem, geriden gelmez
Tezkeremden evvel vurdular beni
Silama hasret koydular beni Aziz Abdal dagi ordugah yeri Bir haftalik hayindir yenmiyor kuru
Hasretlik kaldi koca KayseriTezkeremden evvel vurdular beni
Silama hasret koydular beni Agir makineni de tepeden inmez
Tariyor irmagi kimse görünmez
Verilen parolar aklima gelmez
Gözüm göre göre vurdular beni
Silama hasret koydular beni