Me fa mucio goder guardarte dietro la tendina
non sto a parlar de ti ma dela nave so' in banchina
si tu vien a veder come la se bianca brila tuta soto el solle:
sè la nave de l'amorre!
Me siento mui ecitado me siento proprio come un nigno
speriamo che doman sia calmo el mare: non me sono mai imbarcado
tu non dirme che te sei sdesmentegada de puertare quel vestido
e la scarpeta per tangarre
Partiremo domatina con la nave dell'amorre che ce puerta in Argentina
traversando tuto el mare; ti vedrai che bela stansa mi dirai ma che elegansa
esta nave sè più grande d'un paesin: io te puerto in Argentina Nicoleta
ma tu dame un bel basin. Sè anca el capitan con l'ocio mui profundo,
te guarda el vestidin le trasparensie e no se cava mai de torno;
menomal no tiengo voia d'encasarme non me voio rovinarre esta vacansia
un po' spesiale.
Continuiamo a dansar su la nave dell'amorre,
me fa un bafo el capitan io te tiengo sul mio cuore:
non empuerta più de nada empuerta solo de nos otros,
è il primeiro dias bisogna festear:
Nicoleta si tu vien nela stanseta io te puedo pastrugnar.
Nicoleta si tu vien nela stanseta io te puedo masacrar
Fabio Concato est un auteur-compositeur-interprète italien né à Milan en 1957. Considéré comme l'un des auteurs-compositeurs italiens contemporains les plus importants, Concato se distingue par sa poésie raffinée et ses mélodies accrocheuses. Son parcours musical a commencé dans les années 1970 avec des expériences dans des groupes de rock, puis il a évolué vers un son plus personnel et introspectif. En 1983, il sort son premier album, "Fabio Concato", suivi de succès comme "Blu" (1986) et "In viaggio" (1990). Parmi ses chansons les plus célèbres figurent "Il mio amico", "La storia di un amore", "Un'estate fa" et "Senza parole". Concato a collaboré avec des artistes de différents genres musicaux, notamment Paolo Conte et Jovanotti. En 2003, il sort la compilation "La Storia 1978-2003", qui rassemble ses plus grands succès.